Valentine’s Day : ಕಾವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮದ ವರ್ಣನೆ.. ಕವಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಲ್ಪನೆ..

ಫೆಬ್ರುವರಿ ೧೪ ಯುವಜನತೆಯ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ದಿನ. ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯರು ವ್ಯಾಲೆಂಟೈನ್ಸ್ ಡೇ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಈ ದಿನ ನಮಗೂ ವಿಶಿಷ್ಟವೇ. ಹಾಗಾದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೇನು? ಅದರರ್ಥ ಹುಡುಕ ಹೊರಟರೆ, ನಿಜಕ್ಕೂ ನಮಗೆ ಅದನ್ನು ಅರ್ಥೈಯಿಸುವದು ಕಷ್ಟವಾದೀತೇನೋ? ಇದು ಒಂದು ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆ. ಆದರೆ ಈ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದಾದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೇವಲ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
Image result for love
ಈ ಪ್ರೀತಿ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಚಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ರಸವತ್ತಾಗಿ ಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ. ಕಾಳಿದಾಸ ತನ್ನ ಮೇಘದೂತದಲ್ಲಿ  ಒಂದು ಹೊಸ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಅದನ್ನೇ ನಮ್ಮ ವರಕವಿ ಬೇಂದ್ರೆಯವರು ಈ ರೀತಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.-
         “ತನ್ನ ಕಿಚ್ಚಿನೊಳೆ ಬೆಂಕಿ ಸುಟ್ಟು ಬೆಳಕಾಗಿ ಮಿಂಚಬಹುದು
          ಮೂಲಕಾಮದಲಿ ವಿರಹ ಬೆಳೆದು ಸುಪ್ರೇಮವರಳಲಹುದು”
                ಇದು ಕಾಳಿದಾಸನ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ದಿಗ್ದದರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಯಕ್ಷ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯಿಂದ ದೂರವಾದಾಗ ಪಡುವ ವಿರಹ ವೇದನೆಯನ್ನು ಒಂದು ಮೇಘದಲ್ಲಿ ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ವಿರಹದಿಂದ ಯಕ್ಷ ಕವಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಪುರುಷ ಹೃದಯವಾಗಿ ವಿರಹದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಾವ್ಯ ಭಕ್ತಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗುವದು.ಇದು ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ-ಪ್ರೇಮ.
Image result for love
                   ಇಂತಹ ಚಿತ್ರಣ ಮೂಡಬೇಕಾದರೆ ಆಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಅಂತಹ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರೀತಿಯು ಇದ್ದಿರಲರದು ತಾನೆ? ಸೃಷ್ಠಿ ಹುಟ್ಟಿದಾಗಲೆ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣೀನ ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟಿದೆ. ಪ್ರೀತಿ ನಿರ್ಮಲವಾಗಿದ್ದರೆ ಅದು ಒಳ್ಳೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆ. ಆ ಸೆಳೆತ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿ ಬಾಳು ಬೆಳಗಿದರೆ ಚೆನ್ನ. ಅದನ್ನೆ ಪ್ರಭುಲಿಂಗರು –
                   “ಉಭಯ ದೃಷ್ಠಿ ಏಕದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಬಂತೆ
                    ದಂಪತಿ ಏಕಭಾವವಾಗಿ ನಿಂದಲ್ಲಿ
                  ಗುಹೇಶ್ವರಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿತವಾಯಿತ್ತು”
      ಅದನ್ನೆ ಅಂಬಿಗರ ಚೌಡಯ್ಯನವರು-
                  “ಗಂಡ ಹಂಡಿರ ಮನಸ್ಸು ಒಂದಾಗಿದ್ದರೆ
                   ದೇವರ ಮುಂದೆ ನಂದಾದೀವಿಗೆಯ ಮುಡಿಸಿದಂತೆ”
          ಇದನ್ನೆ ಜನಪದರು ಹೇಳಿದಾಗ ಗಂಡು ಈ ರೀತಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ-
               “ಕಮಳದ ಹೂ ನಿನ್ನ ಕಾಣದೆ ಇರಲಾರೆ/
                ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮಾಯೆ ಬಿಡಲಾರೆ/ಕೇದಿಗೆ
                ಗರಿ ನಿನ್ನನಗಲಿ ಇರಲಾರೆ”
       ಇದನ್ನೆ ಹೆಣ್ಣು-
                     “ಚಂದರಾಮನ ಚಿಕ್ಕಿ ಇಂಬಾಗಿ ಇರಲೆವ್ವ
                      ರಂಬಿಗಿ ರಾಯ ವರನಾಗಿ/ಇದ್ದರ
                       ಭಂಗಾರನ್ಯಾಕ ಇಡಬೇಕ”
Image result for love
              ಹೀಗೆ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಯಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ, ನಿಸ್ವಾರ್ಥ, ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಕೇವಲ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯದ ಅತ್ತ್ಯುತ್ತಮ ಬಂಧವಾಗಬೇಕು, ಹೊರತು ಬಂದೀಖಾನೆಯ ಬಂಧಿಯಂತಾಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ನವುರಾದ ಹಾಸ್ಯದಂತಿರಬೇಕು. ಅದನ್ನೆ ಬೇಂದ್ರೆ ಯವರು-
          “ಹಳ್ಳದ ದಂಡ್ಯಾಗ ಮೊದಲಿಗೆ ಕಂಡಾಗ
           ಎನೊಂದು ನಗಿ ಇತ್ತ
           ಏನೊಂದು ನಗಿ ಇತ್ತ ಏಸೊಂದು ನಗಿ ಇತ್ತ
           ಏರಕಿ ನಗಿ ಇತ್ತ
            ನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಹೇಳ ಚನ್ನಿ ಆ ನಗಿ ಇತ್ತಿತ್ತ
             ಹೊಗೈತಿ ಎತ್ತತ್ತ”
        ಹೀಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಪ್ರೀತಿ, ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಹುಸಿ ಮುನಿಸು ಇದ್ದಾಗ ಪ್ರೀತಿಗೂ ಬೆಲೆ ಬಂದೀತು, ಜೀವನ ಸ್ವರ್ಗವಾದೀತು.
                                                                                                                      – ಡಾ.ಭಾಗ್ಯಜ್ಯೋತಿ ಕೋಟಿಮಠ

Leave a Reply

Your email address will not be published.